Gustav-Mahler.eu

Auguste Rodin (1840-1917).

  • Profession: Sculpter.
  • Residences: Paris.
  • Relation to Mahler:
  • Correspondence with Mahler:
  • Born: 12-11-1840 Paris, France.
  • Died: 17-11-1917 Meudon, Ile-de-France, France.
  • Buried: 00-00-0000 Musée Rodin, Meudon, Ile-de-France, Paris, France.

François-Auguste-René Rodin, known as Auguste Rodin, was a French sculptor. Although Rodin is generally considered the progenitor of modern sculpture, he did not set out to rebel against the past. He was schooled traditionally, took a craftsman-like approach to his work, and desired academic recognition, although he was never accepted into Paris's foremost school of art.

Sculpturally, Rodin possessed a unique ability to model a complex, turbulent, deeply pocketed surface in clay. Many of his most notable sculptures were roundly criticized during his lifetime. They clashed with the predominant figure sculpture tradition, in which works were decorative, formulaic, or highly thematic. Rodin's most original work departed from traditional themes of mythology and allegory, modeled the human body with realism, and celebrated individual character and physicality. Rodin was sensitive to the controversy surrounding his work, but refused to change his style. Successive works brought increasing favor from the government and the artistic community.

From the unexpected realism of his first major figure – inspired by his 1875 trip to Italy – to the unconventional memorials whose commissions he later sought, Rodin's reputation grew, such that he became the preeminent French sculptor of his time. By 1900, he was a world-renowned artist. Wealthy private clients sought Rodin's work after his World's Fair exhibit, and he kept company with a variety of high-profile intellectuals and artists. He married his lifelong companion, Rose Beuret, in the last year of both their lives. His sculptures suffered a decline in popularity after his death in 1917, but within a few decades, his legacy solidified. Rodin remains one of the few sculptors widely known outside the visual arts community.

By 1900, Rodin's artistic reputation was entrenched. Gaining exposure from a pavilion of his artwork set up near the 1900 World's Fair (Exposition Universelle) in Paris, he received requests to make busts of prominent people internationally, while his assistants at the atelier produced duplicates of his works. His income from portrait commissions alone totalled probably 200,000 francs a year. As Rodin's fame grew, he attracted many followers, including the German poet Rainer Maria Rilke, and authors Octave Mirbeau, Joris-Karl Huysmans, and Oscar Wilde.

Rilke stayed with Rodin in 1905 and 1906, and did administrative work for him; he would later write a laudatory monograph on the sculptor. Rodin and Beuret's modest country estate in Meudon, purchased in 1897, was a host to such visitors as King Edward, dancer Isadora Duncan, and harpsichordist Wanda Landowska. Rodin moved to the city in 1908, renting the main floor of the Hôtel Biron, an 18th-century townhouse. He left Beuret in Meudon, and began an affair with the American-born Duchesse de Choiseul.

Fifty-three years into their relationship, Rodin married Rose Beuret. The wedding was 29 January 1917, and Beuret died two weeks later, on 16 February. Rodin was ill that year; in January, he suffered weakness from influenza,and on 16 November his physician announced that "congestion of the lungs has caused great weakness. The patient's condition is grave." Rodin died the next day, age 77, at his villa in Meudon, Île-de-France, on the outskirts of Paris.

Rodin Mahler study (1919).

Buste Gustav Mahler by Auguste Rodin in Museum Rodin, Paris.

By Auguste Rodin (1840-1917).

By Auguste Rodin (1840-1917).

Making of the buste (22-04-1909, Year 1909)

Dépôt des Marbres, 182 Rue de l'Université. Een zitting duurde ongeveer anderhalf uur. Mahler zit niet stil. Alma en Stefan Zweig waren ook aanwezig. Er liepen verschillende “society girls” bij Rodin door het atelier. Hier ontmoet hij Alfredo Casella. Op een gegeven moment vraagt Rodin aan Mahler om iets voorover te buigen zodat hij de bovenkant van zijn hoofd goed kan zien. Mahler denkt dat Rodin vraagt om voor hem te knielen, weigert en loopt kwaad weg. Rodin had nog verder willen werken. Na de laatste sessie spreken ze af om in oktober verder te gaan. De zittingen beslaan in totaal 10 dagen. Rodin maakt uiteindelijk twee voorstudies: Een ruwe en expressionistische en een gladde, meer natuurlijke versie. Na de dood van Mahler laat Rodin zijn assistent Aristide Roussaud een marmeren beeld maken van de gladde en natuurlijke voorstudie. Deze staat in Musée Rodin en heeft de naam “Mozart”. Waarom dat het geval is, weten we niet. Mogelijk uit commerciele overwegingen of als verwijzing naar de laatste woorden van Gustav Mahler: “Mozart”.

Toblach: Voor zijn vijftigste verjaardag (07-07-1910) krijgt Mahler een boek met op de voorkant een foto van de buste en binnenin opdrachten van de bewonderaars uit Wenen (die achter het initiatief zaten) en Auguste Rodin. Amsterdam: De buste van Mahler in Nederland: Rodin maakte in Mahlers laatste levensjaren verschillende voorstudies en definitieve versies in brons en marmer.

In 1912 was de bronzen buste voor het eerst in ons land te zien, als inzending van Rodin voor de Internationale Tentoonstelling van Hedendaagse Kunst in het Amsterdamse Stedelijk Museum, waar het te koop was voor 1100 gulden. Had het Stedelijk Museum of het Concertgebouw toen maar die Rodin gekocht! Dan hadden we nu een prachtig portret van een voor Amsterdam zo belangrijk musicus door een belangrijk beeldhouwer.

Twee keer nadien kreeg Amsterdam alsnog een Mahler-Rodin aangeboden, maar beide keren ging liep alles mis. De Amsterdamse schilderes Thérèse Schwartze kocht uiteindelijk het in Amsterdam geëxposeerde beeld van Rodin, op voorwaarde dat ze het aan het Stedelijk Museum zou legateren. Thérèse Schwartze schilderde de kop van Mahler na diens dood met een bos bloemen voor de sokkel. Dat schilderij, nu op de tentoonstelling, hangt op de boven gang van het Concertgebouw achter het orgel.

Maar na de dood van Schwartze in 1918 is het beeld nooit aan het Stedelijk Museum gegeven. In 1938 wilde Mahlers weduwe Alma haar Rodin-exemplaar (er werden tot 1963 meer dan vijftig afgietsels gemaakt) schenken aan het Concertgebouw, maar ook dat mislukte. Het was de tijd van de Anschluss van Oostenrijk bij Duitsland en Alma Mahler woonde in Parijs. Het beeld kwam terecht op het Nederlandse consulaat in Wenen en werd na de oorlog overhandigd aan de Wiener Philharmoniker. Amsterdam reageerde te laat en te slap - het 'Amsterdamse' Mahlerbeeld staat nu in de foyer van de Weense Staatsopera, waarvan Mahler tien jaar chef-dirigent was.